Hoe taalles helpt om lekker te eten

Als je ouder wordt, gaat niet alles meer even makkelijk

Dat kan je best in de weg zitten. Toch is het belangrijk om meer te focussen op wat nog wél lukt, in plaats van alles wat niet meer gaat. En dat is precies wat mevrouw Janssen doet. Zij heeft vroeger altijd voor de klas gestaan en ook al lukt dat nú niet meer, lesgeven kan ze wel.

Bij mevrouw Janssen (84) worden de dagelijkse dingen steeds moeilijker. “Ik heb onder andere artrose”, zegt ze. “Dan ben je niet meer zo soepel als vroeger. Lopen gaat lastiger. De kracht in m’n handen neemt af, dus een boterham smeren wordt ook steeds ingewikkelder. Ach ja, het hoort bij het ouder worden. Maar hierboven werkt alles nog prima hoor. Ik ben gelukkig nog goed van geest en kan nog prima meekomen. Dat kan ook niet iedereen zeggen op mijn leeftijd.”

Positief is mevrouw Janssen altijd geweest

En dat helpt haar nu ook om meer te focussen op alles wat wél kan. “Ik moet er soms even aan herinnerd worden. Zodra je zorg nodig hebt, word je geconfronteerd met wat niet meer lukt. Tot een van de verzorgers zei: “Waarom geeft u geen taalles? We hebben hier een aantal allochtone bewoners die moeite hebben om mee te komen.” Voor de klas staan gaat niet meer, dacht ik eerst. Maar anderen helpen met de Nederlandse taal, lukt nog wel. Ik heb het maar geprobeerd en eigenlijk gaat het prima. Nu geef ik hier in het verzorgingshuis iedere dinsdagmiddag taalles aan een groepje bewoners en mensen uit de wijk. Ik maak me weer nuttig en dat voelt heel goed. Je voelt je wat minder patiënt en wat meer mens. En het leuke is: af en toe koken ze de heerlijkste gerechten voor mij!”